Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

Επιθυμία



Θα’ θελα

ν’ ακουμπήσω στο περβάζι
σ’ ένα παράθυρο του νοητού

Σε δειλινού ώρα
με τις μοσχοβολιές
των γιασεμιών
απ’ τoν καιρό των παρθενικών ερώτων

Και συ
ουτοπία καιρό χαμένη
Με κλωνί βασιλικού στ’ αυτί

Να μου γελάς

6 σχόλια:

logia είπε...

θά' θελα

η ζωή να μας πιάνει απ' το χέρι τρυφερά
στις μοσχοβολιές των γιασεμιών
να αποθέτουμε τα όνειρα
με κλωνί βασιλικού στ' αυτί
να σου χαμογελώ

areti είπε...

πολύ πολύ καλό.

meril είπε...

@logia

Επειδή δεν μας στέργουν τα πρώτα
ας μη χάσουμε το χαμόγελο

έτσι για γινάτι.....

meril είπε...

@areti

Πάρα πολύ γενναιόδωρη..........

Φυσικένια είπε...

Εγώ ακόμη προσπαθώ να καταλάβω γιατί τόσο καιρό ήσουν αλλού...

meril είπε...

@Φυσικένια

Αλλού;
Εδώ είμαι
κάποτε ο τρόπος αλλάζει, μα εδώ είμαι