Σάββατο, 3 Ιουλίου 2010

μικρό..................

Η κάθε μέρα κρύβει
Το δικό της ποίημα
αιχμή από αγκάθι

6 σχόλια:

melv@ki είπε...

Η κάθε μέρα
κι η κάθε ώρα
κι η κάθε στιγμή
αιχμή του δόρατος
κορφή του ηφαιστείου.
Μα φεύγεις εσύ;
-Όχι!-
Μη φεύγεις
στις αχανείς εκτάσεις
των απολεσθέντων.
Μη χάνεσαι
στη στέρφα γη
της ερημιάς.
Έλα
χέρι σου απλώνω.
Κοίτα
σηκώθηκε ο ήλιος αψηλά
πάνω απ' των συννέφων
τις υφές
πάνω από τη ροή
μικρών
ονείρων.


Καλημέρα! Κάτι παθαίνω όποτε έρχομαι. Είδα το φόντο πίσω απ' τους τρεις στίχους, κάλεσμα μου φάνηκε. Κι ακούμπησα το ποίημα της δικής μου μέρας.
Ευχαριστώ.

meril είπε...

@melv@ki

"σηκώθηκε ο ήλιος αψηλά
πάνω απ' των συννέφων
τις υφές
πάνω από τη ροή
μικρών
ονείρων"

στέκομαι εκεί πιο πολύ
με την ευχαρίστηση της χαράς του απρόσμενου δώρου

Να σαι καλά γλυκιά μου

Υ.Γ.Το μόνο κακό.... πως οι στίχοι σου με προκαλούν...
κι εκεί που πίστευα πως ...από Σεπτέμβρη(και να δούμε) μάλλον εδώ θα μείνω

clouds in the mirror είπε...

Κάτσε εδώ...Ωραία τα μικρά. Αν μου επιτρέπεις:δούλεψε περισσότερο τους τίτλους. Με καλή πρόθεση το λέω...

meril είπε...

@clouds in the mirror

Σ' ευχαριστώ για την παρατήρηση.
Και γιατί το λες διστακτικά;
Οι τίτλοι είναι το μεγάλο μου μείον
αλλά πολύ φοβάμαι πως θα παραμείνει μείον.....

logia είπε...

κι όμως εγώ όταν διάβασα "μικρό..." ήξερα ακριβώς τι περιμένω να διαβάσω παρακάτω

βρήκα πολύ πετυχημένο τον τίτλο

καλημέρα σου

με χαμόγελα
:)))))))

meril είπε...

@logia

Νέλλυ μου σ' ευχαριστώ μα στ' αλήθεια οι τίτλοι πάντα είναι το βάσανό μου

Καλημέρα επίσης χαμογελαστή
εις πείσμαν