Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

πότε;

λέω εσύ
μα εμένα βλέπω
να στέκομαι στην πόρτα
που μου ανοίγεις

ονειρεύομαι το εσύ
ωστόσο  εμένα βρίσκω
στο σκοτεινό  πέρασμα
ανιχνευτή

γράφω  εσύ 
και οι λέξεις
-που κανονικά αποφεύγω την επαφή
μαζί τους-
ως την αγωνία, εμένα  περιγράφουν

λέω πάντα εσύ
-είναι ξέρεις το πιο εύκολο-
μα εννοώ πάντα εγώ

μέσα σ' αυτή τη συνάφεια
τόσον καιρό εγώ
τόσον ατέλειωτο καιρό

θα με δω δίχως
το πρόσχημά σου;
 (αναρωτιέμαι....)

4 σχόλια:

logia είπε...

πότε αλήθεια έρχεται για τον καθένα μας εκεινη η στιγμή της απογύμνωσης από τα προσχήματα;
την καλησπέρα μου

ηλιογράφος είπε...

όταν λέω εσύ
και εννοώ εγώ,
τότε μόνο το τίποτα,
έχω για συντροφιά.

meril είπε...

@logia
έρχεται Νέλλη μου;
κι αν έρχεται την αντιλαμβανόμαστε;

καλό σου απόγευμα

meril είπε...

@ηλιογράφος

ηλιογράφε μου ..
απλώς κρυβόμαστε
αν αυτό σημαίνει αγκαλιά με το τίποτα....

καλησπέρα