Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Tίποτα


τίποτα τίποτα δεν έμεινε

τόσα λόγια ασύνταχτο στράτευμα
μιαν εστία δεν πόρθησαν

να κρύψουν
τους ανέμους που χρόνια κουβαλούσαν
τα μαλλιά της νιότης πεισματικά

ώσπου χαθήκανε κι αυτά
όχι σε δίνη ανάμεσα
ούτε σε τρικυμία ή σε σεισμό σε χάλασμα της γης

αχνή δροσιά του πρωινού
ήτανε
που εστέγνωσε

Δεν υπάρχουν σχόλια: