Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

νυχτερινό

Αναζητώντας δρόμους έτσι κινήθηκα με μόνο όφελος αυτό
Κι ας ήταν πολύ
Ισχυρίστηκα πως το άξιζα

Ισχυρίστηκα πως είχα το πρωτογενές δικαίωμα του ανθρώπου
Να χτίζει πάνω σε νερό
Να χτίζει πάνω σε σύννεφα
Δίχως τις οδηγίες της λύπης 


Κάθε φορά που νυχτώνει κρυώνει η μνήμη
Η θάλασσα μακραινει και τα χέρια αδειάζουν

Φίλησε πριν φύγω
ό,τι κρυφό σου κουβάλησα

Ένας βόγκος η φωνή σου
Κι εσύ το ονόμασες τραγουδι

Τουλάχιστον μ αγαπάς είπα
Κι είναι σκηνή από ξένο έργο

3 σχόλια:

ποιώ - ελένη είπε...

Φίλησε πριν φύγω
ο,τι κρυφό σου κουβαλησα!!!!

Καλημέρα Μεριλ

ποιώ - ελένη είπε...

Φίλησε πριν φύγω
ο,τι κρυφό σου κουβαλησα!!!!

Καλημέρα Μεριλ

meril είπε...

@ποιώ-ελένη

πέρασε μήνας και
από τότε
ευγνώμων πάντα για την παρουσία σου εδώ