Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

Περί του θρήνου των παρόντων

Η Απώλεια σημαίνει
και
Ο ρυθμός αλλάζει. Μορφοποιείται κάθε φορά. Ένα όργανο φεύγει. Οι υπόλοιποι της ορχήστρας αναπροσαρμόζονται. Να μη φανεί το χάσμα. Να καλυφθεί το κενό. Καμιά φορά αμέσως ή αργότερα κάποιος επιχειρεί να καταλάβει τη θέση. Εννιά στις δέκα με επιτυχία. Επιτυχία;
Αφού η ζωή είναι πιο δυνατή, ας το πούμε κι έτσι.

Απώλεια ίσον αναδιάταξη. Επανατοποθέτηση. Εκεί που τα πούλια ήταν έτσι, πρέπει να μπουν αλλιώς. Αυτό ίσως και να συνθλίβει. Το θέλω εδώ δε χωρά. Δε χωρά η προσωπική επιθυμία. Η απώλεια είναι η αλήθεια χωρίς ρωγμές.
.................................................................................................................................
Κι ύστερα είτε χτίζεις περιφερειακά είτε χτίζεσαι. Ανάλογα με τη δύναμή σου. ανάλογα με το βαθμό που έχεις φαγωθεί.

(σημειώσεις)

6 σχόλια:

Mariela είπε...

Απώλεια είναι τέλος και
κάθε τέλος μια καινούργια αρχή!

ποιώ - ελένη είπε...

Φοβάμαι μην χτιστώ αλλά
γύρω μου πολλά τα υλικά...

Σε φιλώ Μέριλ

νο-τα D είπε...

Η αναλογία πάντα μπλεγμένη με την δύναμη του καθενός ...

meril είπε...

@ Mariela
αυτό έτσι είναι Μαριελίτα αλλά την ώρα που βιώνεται το τέλος του (όποιου) κύκλου, δε σκέφτεσαι την αρχή

καλημέρες!

meril είπε...

@ποιω-ελένη

πολλά Ελένη μου κι αυτό δεν επιτρέπει και πολλά

καλημερίζω σε

meril είπε...


@vo-τa D
θα συμφωνήσω μαζί σου...:)))

την καλημέρα μου...