Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

Είμαι καλά


Οι μέρες πέρασαν
Κι όπως σου το χα πει
Είμαι καλά

Κάθε φορά
Που έρχεσαι
Σε κερνώ την ψυχή μου
Μα καθώς πυρφόρες
Ήρθαν οι μέρες
Μόνο στάχτη
Έχω να τρατάρω

Ναι είμαι καλά
Γιατί οι μέρες περνούν
Κι ας φλέγονται οι κορμοί
Κραυγάζοντας

Μα εσύ δεν ακούς
Το φεγγάρι αδειάζει
Δεν ακούς
Κι ας έρχεσαι
Γιατί εγώ σε φέρνω
Στ’ αποκαΐδια μου

υ.γ.γραμμένο στις φωτιές του 07

2 σχόλια:

δόΧτωρ απαράδεΧτος είπε...

κρύβουν μεγάλη πίκρα οι λέξεις που διάλεξες...

μα κρύβουν και μιαν ελπίδα...

και δεν ξέρω ανγια το δάσος ή τον έρωτα μιλάς.
ή μήπως για την ίδια τη ζωή;
ίσως για όλα

νάσαι καλά

meril είπε...

@δόχτωρ απαράδεΧτος

πικρές; μάλλον έχεις δίκιο
καμιά φορά βαραίνει απελπιστικά πάνω μας
όσο για ελπίδα...μπα...δεν είμαι φίλη της

κι εσύ να σαι καλά