Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

ξετυλίγοντας



Θα βρεθούμε ξανά
Δεν περισσεύει χρόνος
ούτε για θυμό ούτε για λύπη

Θυμητάρια μαζεύω μην ξεχαστώ και ξεχάσω
Σε χάσω

Θα βρεθούμε ξανά
Να μαι μόνο εκεί ορθή

Τα αρχαία μου ρούχα ψάχνω να με γνωρίσω


Στην άκρη απ' το τέρμα να
με βρω
και συ
ωραία σαν πριν να με νοιώσεις

3 σχόλια:

ποιώ - ελένη είπε...

Πόσο αγαπημένο μες στον πόνο
Συγκλονισμος αυτά που μαρτύρησες

ποιώ - ελένη είπε...

Πόσο αγαπημένο μες στον πόνο
Συγκλονισμος αυτά που μαρτύρησες

meril είπε...

ποιώ-ελένη

σ' ευχαριστώ πολύ!
ο τρόπος που διαβάζεις με συγκινεί πάντα!