Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Mέχρι να τελειώσει ο Ιούλιος

ναι
Μέχρι να τελειώσει ο Ιούλιος
Το χώμα θα χει πετρώσει
Τα εργαλεία μας τα από καιρό
αχρηστεμένα
ήδη παρακρατούν τα
ανήμπορα πρωινά που
γυμνωμένα χάσκουν
και δεν μπορούν να βραδιαστούν
Αξιοπρεπώς

γι’ αυτό
Μέχρι να τελειώσει ο Ιούλιος
Λέω να σταματήσω το ανόητο
να αναμετρώ ρυτίδες
Καλύτερα
Να πάρω ένα φορτηγό κλειστό
Να φορτώσω την τρέλα
Που κάποτε την είχα
βαφτίσει πίστη και –ποιος ξέρει-
μπορεί να καταφέρω
να τη φυγαδεύσω

ίσως κιόλας
Μέχρι να τελειώσει ο Ιούλιος
Να μάθω να τυλίγω χρησμούς
Στα καραμελάκια μέσα
Να τις διαβάσουν τα παιδιά
Στα πανηγύρια
Και ίσως μου δοθεί η απάντηση
Για
Τις μέρες που παραχώνουμε
Πόσο μπορούν
Ν’ αντέξουν


Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Eλεγειακό



Ποιος θα σου ζωγραφίσει
 τη θλίψη
Ποιος θα σηκώσει το σφαγμένο
 πρωί
Μια θηλιά στο μυαλό και σε
 πνίγει αργά
 κρατώντας ρυθμό
Για το  το προδιαγεγραμμένο σου τέλος
μόνο ορθό σε μια φριχτή  αταξία


Αχ χωματένιο μου ρόδο
Αχ αγκάθι της υγρής μνήμης

Μια αγκαλιά και δε σε χωρά
Μια λύπη και δε σε λύνει